1947 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதி இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றதற்கான வரலாற்றுப் பின்னணி மற்றும் பாகிஸ்தான் பிரிவினையின் போது நடந்த கொடூரமான நிகழ்வுகள் குறித்த விரிவான தொகுப்பு.
பிரிட்டிஷ் அரசு முதலில் 1948 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்திற்குள் இந்தியாவிற்கு சுதந்திரம் வழங்க திட்டமிட்டிருந்தது. இதற்காக நியமிக்கப்பட்ட லார்ட் மவுண்ட்பேட்டன், காங்கிரஸ் தலைவர் நேரு மற்றும் முஸ்லீம் லீக் தலைவர் ஜின்னா ஆகியோரை சமாதானப்படுத்த முயன்றார். ஆனால், இரு தரப்பினரிடையேயும் உடன்பாடு ஏற்படாததால், விரைவாக செயல்பட வைக்கும் நோக்கில், சுதந்திரத்தை சுமார் 10 மாதங்கள் முன்னதாகவே வழங்க அவர் முடிவு செய்தார்.
நாடு முழுவதும் இந்து-முஸ்லீம் கலவரங்கள் உச்சத்தை எட்டியதை கண்ட மவுண்ட்பேட்டன், விரைவில் இந்தியாவை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் செயல்பட்டார். இரண்டாம் உலகப் போரில் தென்கிழக்கு ஆசியப் படைகளின் தளபதியாக இருந்த அனுபவம் அவருக்கு இருந்தது. 1945 ஆம் ஆண்டு, இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவில், ஜப்பான் ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதி அமெரிக்க-பிரிட்டிஷ் படைகளிடம் சரணடைந்தது. அந்த சரணடைதல் நிகழ்வை மவுண்ட்பேட்டன் நேரடியாக மேற்பார்வையிட்டார்.
தனக்கு அதிர்ஷ்டமான நாளாக கருதிய அந்த ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதியை, இந்திய சுதந்திர தினமாகவும் அவர் தேர்வு செய்தார். இந்தியாவுக்கு சுதந்திரம் வழங்கினால், பாகிஸ்தானை பிரிப்பது கடினம் என்பதை உணர்ந்த அவர், முதலில் பாகிஸ்தானை பிரித்து சுதந்திரம் கொடுப்பது என முடிவெடுத்தார். இதனால், பாகிஸ்தானுக்கு ஆகஸ்ட் 14 ஆம் தேதியும், இந்தியாவுக்கு அடுத்த நாளும் சுதந்திர தினமாக அறிவிக்கப்பட்டது.
இருப்பினும், இந்திய ஜோதிடர்கள் ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதி நல்ல நாள் இல்லை என எச்சரித்தனர். மவுண்ட்பேட்டன் தனது முடிவை மாற்றிக்கொள்ள மறுத்ததால், இந்தியாவுக்கு ஆகஸ்ட் 14 ஆம் தேதி நள்ளிரவில் சுதந்திரம் வழங்கும் ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன. இதன் காரணமாகவே, பிரதமர் நேரு, தான் பிரதமராக பதவியேற்பதற்கு 15 நிமிடங்களுக்கு முன்பே சுதந்திரத்தை கொண்டாடி உரையாற்றத் தொடங்கினார்.
சுதந்திர தினத்தை கொண்டாட மகாத்மா காந்தி டெல்லியில் இல்லை. பாகிஸ்தான் பிரிவினையால் ஏற்பட்ட இந்து-முஸ்லீம் கலவரங்களை கட்டுப்படுத்தும் பணியில் அவர் கல்கத்தாவில் ஈடுபட்டிருந்தார். இந்திய-பாகிஸ்தான் எல்லைக் கோடுகளை வரையறுக்க பிரிட்டிஷ் நீதிபதி சர் சிரில் ராட்கிளிஃப் நியமிக்கப்பட்டார். ஆனால், அவருக்கு வெறும் 40 நாட்கள் மட்டுமே அவகாசம் வழங்கப்பட்டது. இந்திய மற்றும் பாகிஸ்தானிய கலாச்சாரம் மற்றும் எல்லைகள் பற்றி அறியாத ராட்கிளிஃப், அவசர அவசரமாக ஆகஸ்ட் 9 ஆம் தேதிக்குள் எல்லைகளை வரையறுத்து முடித்தார். இருப்பினும், இந்த எல்லைகள் ஆகஸ்ட் 17 ஆம் தேதி வரை மவுண்ட்பேட்டனால் வெளியிடப்படவில்லை.
பஞ்சாப் பகுதியில் இந்து-முஸ்லீம் கலவரங்கள் அதிகரித்ததை கண்ட அப்போதைய பஞ்சாப் கவர்னர், உடனடியாக எல்லைகளை வரையறுக்க வலியுறுத்தினார். சுதந்திரம் பெற்று இரண்டு நாட்கள் ஆன பிறகும், தாங்கள் எந்த நாட்டில் இருக்கிறோம் என்பதை அறியாமல் லட்சக்கணக்கான மக்கள் தவித்தனர். இதன் விளைவாக, இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, லட்சக்கணக்கான முஸ்லீம் மக்கள் பாகிஸ்தானுக்கும், இந்துக்கள் இந்தியாவிற்கும் குடிபெயரத் தொடங்கினர். இதைத் தொடர்ந்து வந்த வாரங்கள் இந்திய வரலாற்றின் மிக மோசமான காலகட்டமாக அமைந்தது.
எல்லைப் பகுதிகளில் நடந்த இந்து-முஸ்லீம் கலவரங்களில் ஆயிரக்கணக்கானோர் கொல்லப்பட்டனர். மதவெறி கும்பல்களால் சுமார் 75,000 பெண்கள் கடத்தப்பட்டு, பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு கொடூரமாக கொலை செய்யப்பட்டனர். இந்த கொடூரங்களில் இருந்து பெண்களும் குழந்தைகளும் தப்பவில்லை.
ஹிட்லரின் நாஜி படைகளால் யூதர்கள் துன்புறுத்தப்பட்டதை நேரில் கண்ட சில பிரிட்டிஷ் வீரர்கள், இந்தியப் பிரிவினையின் போது நடந்த கலவரங்கள் தங்களை தூக்கமிழக்கச் செய்ததாகக் கூறியுள்ளனர். இந்த கலவரங்களில் சுமார் 10 லட்சம் மக்கள் உயிரிழந்திருக்கலாம் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களின் தியாகங்களையும் சாதனைகளையும் நாம் போற்றும் அதே வேளையில், சுதந்திரத்திற்காக காத்திருந்த லட்சக்கணக்கான மக்கள் தங்கள் இன்னுயிரை இழந்த அந்த ரத்த சரித்திரத்தையும் நாம் ஒருபோதும் மறக்கக் கூடாது.
