இந்தியாவின் வளர்ச்சி கிராமங்களில் தான் அடங்கியுள்ளது என்பதை மெய்ப்பிக்கும் வகையில், நூற்றுக்கணக்கான ஐ.ஏ.எஸ் மற்றும் ஐ.பி.எஸ் அதிகாரிகளை உருவாக்கி, நாட்டின் 'அதிகாரிகளின் தொழிற்சாலைகள்' என்ற பெருமைக்குரிய இரு கிராமங்கள் குறித்து விரிவாகக் காண்போம்.
உத்தரப் பிரதேசத்தின் மாதோபட்டி மற்றும் ராஜஸ்தானின் நயா பாஸ் ஆகிய இந்த இரண்டு சிறிய கிராமங்களும், தொடர்ச்சியான கல்வி மற்றும் கடின உழைப்பின் மூலம் இந்திய நிர்வாக சேவையில் தங்களது தனித்துவமான அடையாளத்தைப் பதித்துள்ளன. இந்த கிராமங்கள், இந்தியாவிற்குத் தேவையான உயர்மட்ட அதிகாரிகளைத் தொடர்ந்து உருவாக்கி வருவதால், இவை நாட்டின் அதிகார மையங்களாகத் திகழ்கின்றன.
உத்தரப் பிரதேச மாநிலம், ஜான்பூர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள மாதோபட்டி கிராமம், வெறும் 75 முதல் 80 குடும்பங்களைக் கொண்ட ஒரு சிறிய பகுதியாகும். இருப்பினும், இந்த கிராமம் இதுவரை 47 ஐ.ஏ.எஸ் மற்றும் ஐ.பி.எஸ் அதிகாரிகளையும், ஏராளமான மாநில அரசு அதிகாரிகளையும் உருவாக்கியுள்ளது. இங்கு பிறக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தையும் மாவட்ட ஆட்சியராகவோ அல்லது காவல் துறை எஸ்.பி-யாகவோ ஆக வேண்டும் என்ற உயர்ந்த கனவுடன் வளர்க்கப்படுகிறது. இது இக்கிராமத்தின் கல்வி மீதான ஆழ்ந்த ஈடுபாட்டைக் காட்டுகிறது.
குறிப்பாக, டாக்டர் சஜல் குமார் சிங் என்பவரின் குடும்பத்தில், தலைமுறை தலைமுறையாக 11 பேர் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகளாகப் பணிபுரிந்துள்ளனர். மேலும், ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த 4 சகோதரர்கள் ஐ.ஏ.எஸ் தேர்வில் வெற்றி பெற்று சாதனை படைத்துள்ளனர். இக்கிராமத்தின் பெரும்பாலான இளைஞர்கள், UPSC தேர்வுகளுக்குப் பயிற்சி பெறுவதற்காக பிரயாக்ராஜ் (அலகாபாத்) சென்று படிக்கின்றனர். தேர்வில் வெற்றி பெறாத மூத்த அதிகாரிகள், இளைய தலைமுறைக்கு வழிகாட்டியாகவும், பயிற்சி அளித்தும் உறுதுணையாக நிற்கின்றனர்.
இருப்பினும், இவ்வளவு பெருமை வாய்ந்த மாதோபட்டி கிராமத்தில், கடந்த 3 ஆண்டுகளாக யாரும் ஐ.ஏ.எஸ், ஐ.பி.எஸ் தேர்வுகளில் தேர்ச்சி பெறவில்லை என்பது உள்ளூர் மக்களிடையே கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. மேலும், இங்கு உருவான அதிகாரிகள் பலர் தங்கள் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பி வந்து உட்கட்டமைப்பு வளர்ச்சிக்கு உதவவில்லை என்பதும் அவர்களின் வருத்தத்திற்குக் காரணமாக அமைந்துள்ளது.
ராஜஸ்தான் மாநிலம், நீம் கா தானா மாவட்டத்தில் உள்ள 'நயா பாஸ்' கிராமம், ஒரு காலத்தில் திருட்டு மற்றும் கொள்ளைச் சம்பவங்களுக்குப் பெயர் பெற்ற பகுதியாக இருந்தது. ஆனால், இன்று கல்வி அந்த ஊரின் தலைவிதியையே முற்றிலுமாக மாற்றியமைத்துள்ளது. 800 குடும்பங்களைக் கொண்ட இந்த கிராமத்தில் இருந்து, 25 சிவில் சர்வீஸ் அதிகாரிகள் (15 கலெக்டர்கள், 5 எஸ்.பி-க்கள், 3 ஐ.எஃப்.எஸ் அதிகாரிகள்) உட்பட 500-க்கும் மேற்பட்ட அரசு அதிகாரிகள் உருவாகியுள்ளனர். மொத்தமாக, 1,600-க்கும் மேற்பட்டோர் அரசுப் பணிகளில் உள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
1972-ல் உளவுத்துறையில் சப்-இன்ஸ்பெக்டராகப் பணியாற்றிய கே.எல்.மீனா, தனது சொந்த ஊருக்கு வந்தபோது, ஒரு திருட்டு வழக்கு தொடர்பாகக் காவல் துறையினர் கிராம மக்களைக் கடுமையாக நடத்தியதைக் கண்டு மனம் வருந்தினார். இதனால் ஆவேசமடைந்த அவர், ஒரே முயற்சியில் UPSC தேர்வில் வென்று ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரியானார். அவரது இந்த வெற்றி, கிராம மக்களிடையே பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. இதன் விளைவாக, கிராம மக்கள் கடன்பட்டாவது தங்கள் பிள்ளைகளைப் படிக்க வைத்தனர். இதன் பயனாக, மிருக பலி, தேவையற்ற ஆடம்பரச் சடங்குகள் போன்ற மூடநம்பிக்கைகளை ஒழித்து, இன்று கல்வி மற்றும் முன்னேற்றத்தில் சிறந்து விளங்குகின்றனர்.
இந்த இரு கிராமங்களின் பொதுவான சிறப்பம்சங்களாக, குடும்ப வறுமையைக் கடந்து கல்விக்கு முதல் முன்னுரிமை அளிப்பது, வெற்றி பெற்ற அதிகாரிகளைப் பார்த்து அடுத்தடுத்த தலைமுறையினருக்கு இயல்பாகவே எழும் ஐ.ஏ.எஸ் கனவு, மற்றும் போட்டித் தேர்வுகளுக்குப் படிக்கும் இளைஞர்களுக்கு ஊரே ஆதரவாக இருப்பது ஆகியவற்றைக் கூறலாம். நாட்டின் எந்த மூலை முடுக்கில் இருக்கும் கிராமமாக இருந்தாலும், சரியான பாதையும், கல்வியில் உழைப்பும் இருந்தால் அங்கே மிகப்பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்க முடியும் என்பதற்கு இந்த இரு கிராமங்களே மிகச்சிறந்த உதாரணங்களாகும்.
