ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்த ஆண்டாள், தமிழ் இலக்கியத்திலும் ஆன்மீகத்திலும் தனித்துவமான இடத்தைப் பிடித்துள்ளார். அவருடைய பல பெயர்களில், 'கோதை' என்ற பெயர் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது. இந்தப் பெயர் எப்படி ஆண்டாளுக்கு வந்தது என்பதற்கான விளக்கத்தை இந்தக் கட்டுரை அளிக்கிறது.
'கோதை' என்ற சொல்லுக்குப் பல அர்த்தங்கள் உண்டு. பொதுவாக, இது பூமாலை அல்லது மலர் சூடிய பெண்ணைக் குறிக்கும். ஆனால், ஆண்டாளின் விஷயத்தில், இந்தப் பெயர் அவருடைய தெய்வீக பிறப்பு, அவருடைய பக்தி, மற்றும் அவர் இயற்றிய பாடல்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது.
ஆண்டாள், பெரியாழ்வாரால் வளர்க்கப்பட்டார். அவர் தினமும் துளசி மாலைகளைத் தொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். இந்தப் பணியின்போது, அவர் தன்னையே ஒரு தெய்வ மணப்பெண்ணாகக் கருதி, இறைவனுக்காக மாலைகளைத் தொடுத்தார். இப்படி, அவர் தொடுத்த மாலைகளின் காரணமாக 'கோதை' என்ற பெயர் அவருக்கு வந்ததாக ஒரு விளக்கம் கூறப்படுகிறது.
மேலும், 'கோதை' என்ற சொல் மங்களம் அல்லது சுபத்தைக் குறிப்பதாகவும் கருதப்படுகிறது. ஆண்டாளின் பிறப்பு ஒரு மங்களகரமான நிகழ்வாகக் கருதப்பட்டது. அவர் இயற்றிய 'நாச்சியார் திருமொழி' மற்றும் 'திருப்பாவை' போன்ற பாடல்கள் பக்தர்களுக்கு ஞானத்தையும், இறை நம்பிக்கையையும் அளிப்பதாக உள்ளன. இதனால், மங்களம் நிறைந்தவர் என்ற பொருளிலும் 'கோதை' என்ற பெயர் அவருக்குப் பொருந்துகிறது.
சிலர், 'கோதை' என்ற பெயரை ஞானம் அல்லது அறிவின் அடையாளமாகவும் கருதுகின்றனர். ஆண்டாள், இளம் வயதிலேயே இறைவனைப் பற்றிய ஆழ்ந்த அறிவையும், பக்தியையும் பெற்றிருந்தார். அவருடைய பாடல்களில் வெளிப்படும் ஞானம், அவரை 'கோதை' என்று அழைக்க ஒரு காரணமாக அமைந்தது.
ஆகவே, ஆண்டாளின் தெய்வீகப் பிறப்பு, அவர் தொடுத்த மாலைகள், அவருடைய பாடல்களின் மங்களகரமான தன்மை, மற்றும் அவருடைய ஞானம் ஆகிய அனைத்தும் சேர்ந்துதான் அவருக்கு 'கோதை' என்ற சிறப்புப் பெயர் வரக் காரணம் என்று இந்த கட்டுரை விளக்குகிறது. ஆண்டாளின் பக்திப் பரவசமும், இறைவனுடனான அவருடைய உறவும் 'கோதை' என்ற பெயரில் அழகாகப் பிரதிபலிக்கின்றன.
