இந்திய கிரிக்கெட் வீரர் சரண்ஷ் ஜெயினின் தந்தை சுபோத் ஜெயின், தனது மகனின் முதல் டெஸ்ட் தொப்பியைப் பெற்றபோது உணர்ச்சிவசப்பட்டார். 2014 ஆம் ஆண்டு வாய் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட சுபோத், இன்னும் சரியாகப் பேச முடியாத நிலையில், மகனின் இந்த வரலாற்றுத் தருணம் அவருக்குப் பெரும் நம்பிக்கையை அளித்துள்ளது.
'என் மகன் இந்தியாவுக்காக விளையாடுவதைப் பார்க்கவே நான் புற்றுநோயோடு போராடி வென்றேன். இப்போது அவன் எனக்கு ஒரு புதிய வாழ்க்கையைத் தந்துள்ளான். அவன் இன்னும் பல உயரங்களைத் தொடுவதைக் காண நான் தொடர்ந்து போராட விரும்புகிறேன்,' என்று இந்தூரிலிருந்து சுபோத் ஜெயின் நெகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்தார். முன்னாள் மத்திய பிரதேச கிரிக்கெட் வீரரான அவர், உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பில் வார்த்தைகளைத் தேடினார்.
இலங்கைக்கு எதிரான டெஸ்ட் தொடரில் தனது மகனுக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும் என சுபோத் முன்பே உணர்ந்திருந்தார். ஒருவித நம்பிக்கையின் காரணமாக, அவர் தனது மகனுடன் கிரிக்கெட் குறித்துப் பேசுவதைத் தவிர்த்தார். 'முதலில் நான் அவனுடன் கிரிக்கெட் பற்றிப் பேசவே இல்லை. உணவு, உடல்நிலை பற்றியே எங்கள் உரையாடல்கள் அமைந்தன. நான் அவனது பயிற்சியாளராக இருந்தாலும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஒரு தந்தை. அவன் இந்திய அணிக்குத் தேர்வானதே எங்களுக்கு ஒரு கனவு போலத்தான் இருக்கிறது,' என்றார்.
சரண்ஷ் கிரிக்கெட்டை விட்டு விலகி தந்தையைக் கவனித்துக் கொள்ள விரும்பிய ஒரு கடினமான காலக்கட்டத்தையும் சுபோத் நினைவு கூர்ந்தார். 2014 இல், சரண்ஷ் ஆஸ்திரேலியாவில் ஒரு கிளப் போட்டிக்காகச் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டிருந்தபோது, சுபோத்துக்கு வாய் புற்றுநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு அவரது வாய் கடுமையாக வீங்கிப் போயிருந்தது, அவரால் பேச முடியவில்லை. அவரது மனைவியும் மூத்த மகனும் சரண்ஷிடம், 'நாங்கள் வேலையாக இருக்கிறோம்' என்று பொய் சொன்னார்கள்.
ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்து திரும்பி வந்து தந்தையை அந்த நிலையில் பார்த்த சரண்ஷ் நிலைகுலைந்து போனான். அவனது கண்களில் கண்ணீர் வழிய, கிரிக்கெட்டை விட்டுவிடுவதாகத் தன் சகோதரனிடம் கூறினான். அப்போது சுபோத் ஒரு தாளும் பேனாவும் கேட்டு எழுதினார்: 'மகனே, நீ எவ்வளவு சிறப்பாக விளையாடுகிறாயோ, அவ்வளவு சீக்கிரம் நான் குணமடைவேன்,' என்று சற்று இடைவெளி விட்டு உணர்ச்சிவசப்பட்டார்.
சரண்ஷ் தனது அறிமுக ரஞ்சி போட்டியில் தமிழகத்திற்கு எதிராக ஐந்து விக்கெட்டுகளை வீழ்த்திய போதிலும், அவருக்குத் தொடர்ந்து வாய்ப்புகள் கிடைக்கவில்லை. 2014 முதல் 2019 வரை வெறும் எட்டு ரஞ்சி போட்டிகளில் மட்டுமே விளையாடி 11 விக்கெட்டுகளை எடுத்திருந்தார். ஆனால், தலைமைப் பயிற்சியாளர் சந்திரகாந்த் பண்டிட்டின் வருகை அவரது கிரிக்கெட் வாழ்க்கையையே மாற்றியமைத்தது.
மத்திய பிரதேச அணியில் நிலையான இடத்தைப் பிடித்த சரண்ஷ், அந்த அணி ரஞ்சி கோப்பையை வெல்ல முக்கியப் பங்காற்றினார். 2021-22ல் மத்திய பிரதேசம் ரஞ்சி கோப்பையை வென்றபோது சரண்ஷ் அந்த அணியின் முக்கிய அங்கமாக இருந்தார். தொடர்ந்து 2022-23 சீசனில் சிறந்த ஆல்-ரவுண்டருக்கான லாலா அமர்நாத் விருதை வென்றார். அந்த சீசனில் அவர் 360 ரன்களும் 35 விக்கெட்டுகளும் வீழ்த்தினார்.
அவரது சீரான ஆட்டம் அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளிலும் தொடர்ந்தது. 2023-24ல் 432 ரன்களும் 27 விக்கெட்டுகளும் எடுத்தார். 2025-26 ரஞ்சி சீசனில் 57.55 சராசரியுடன் 518 ரன்களும், 20.43 சராசரியுடன் 30 விக்கெட்டுகளும் குவித்து அசத்தினார். அதைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற துலீப் கோப்பை போட்டியில் சென்ட்ரல் ஜோன் அணிக்காக இரண்டு அரைசதங்கள் மற்றும் 16 விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தி தொடர் நாயகன் விருது பெற்று, 11 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்த அணி கோப்பையை வெல்ல உதவினார்.
